Sıpa Bu Sabah Geldi de

ben de rahat bir nefes aldım.
bu kez kar yağmasın diye dua ettim – fısıldayarak itiraf-
5 gün tek haber alamadım ve jandarmayı ayağa kaldırmadım. – alkıış-
meteoroloji de Aladağlar Demirkazık sayfasını refreshlere gark ederek tipi mipi olmasın diye her türden enerjiyi yolladım evrene.
bence ana baba olarak iyi bir sınav verdik sıpamıza.
bu sabah işe gelmeden yorgun ve de argın ve de totosu donsa da gayet mutlu eve giren sıpa bile ” valla bravo, telefonumun şarjı donduktan ve size haber veremeyeceğimi anladığım andan itibaren her an arama kurtarma timlerinin çadırın kapısına dayanmasını bekledim ama dayanmadı. afferin size ” diyerek hakkımızı teslim etti 🙂
allaaam dağcı anası olmamın çok da gereği yoktu ama, yine de sen bilirsin.
neyse, geldi, evde, sanırım tosur tosur uyuyordur.

ha bu arada bize de kar yağdı, mutluyuz. dün kardan tatil bile yaptık. iyi oldu, çünkü normalde zaten pazar- pazartesi olması gereken iznim okulun son iki haftası hafta içi tüm izinler kalkar saçma sapan kuralı ile kaldırılmıştı. müdür aldı vali verdi tatili. naber müdürrr 🙂
cumartesi başlayan vücut kırgınlığı, boğaz yanması gibi arazları 3 gün yemek bile yapmayıp yatarak atlatıp hafif bir nezleyle kurtarmam da bu haftanın şık hareketlerinden oldu.

Portakal Reçeli

yemek bile yapmadım ama, sıpa gelince sevinsin diye azıcık ıvır zıvır yaptım evde. pazar  sabahı çok sevdiği portakal reçelini yapmıştım , dün de çikolatalı çubuk portakal şekerlemesi yaptım.
sıpa da benim gibi portakalı çok seviyor. çikolatalı portakal çubukları alıyordum ona eskiden Beşiktaş’ta çalışırken bir çikolata kahve cafesinden. Bu sene Beşiktaş’a nadiren gittiğimden almadım hiç. geçenlerde pek özlediğinden bahsetmişti, git de al be oğlum demiştim ben de. ama o yokken ve deli deli düşünmeyeyim diye kendimi filmlerle, örgü ile oyalarken aklıma düştü, kalkayım yapayım dedim. çok da kolay pek de güzel.
Şöyle kolay mesela:
Portakal kabuklarını iç beyazlarını alabildiğiniz kadar bıçakla alarak ince şerit çubuklar halinde kesiyorsunuz. bir- iki kez suyunu değiştirerek kaynatıyorsunuz kısa kısa ki acısı gitsin. bir küçük tencerede 1 bardak toz şekerle 1 bardak sudan şerbet yapıp kaynayınca portakal çubuklarını şerbete atıp kısık ateşte bi 15-20 dakika pişiriyorsunuz. altını kapayıp bi 15 dakika daha şerbette bıraktıktan sonra birbirlerine yapışmasınlar diye aralıklarla metal bir tepsiye diziyorsunuz. bir gece unutun onları kurusunlar. bu haliyle bile şahane bir atıştırmalık da, bir  paket bitter çikolatayı eritip portakal şekerlemelerini bu çikolataya bulayıp alüminyum folyo üzerinde dondurunca şahane oluyor. ben bile seviyorum yani tatlı sevmez biri olarak 🙂

onların fotoğrafını çekemedim, eve gittiğimde de koca bir kaseden bir tane bile kalmayacağından eminim. bir daha yaptığımda çeker koyarım fotoğraflarını .

Bi de bu akşam pişiririm diye bol sarmısaklı köfte yoğurdum, bi de elmalı kek yaptım, bi de tavuk haşladım didikleyip dolaba koydum- soğuk tavuklu sandviç seviyor da bizimki –  yani yapmadım bi şey yaa, öyle işte ıvır zıvır. -yuh elektra, yazınca art arda ben de yuh dedim zaten-

Neyse, böyle işte.

Bir de şu minik animasyonu koyayım burada dursun. pek şeker pek…

 

Reklamlar

Sıpa Bu Sabah Geldi de” üzerine 6 düşünce

  1. Geçmiş olsun cancağızım, gözünüz aydın olsun bi de. :))
    Ben de evdeydim, biraz kar tatili biraz zorunluluk; diş çektirdim, yanağım şişti morardı felan. Neyse şimdi iyi. 🙂
    O portakal reçellerine şöyle bakıp duruyorum, benim niyetim ayva reçeline. Du bakali. :))

    • geçmedi hala cancağızım. Bir garip nezle bu salgın olan. gidip gelip aynada burnuma bakıyorum hissettiğim gibi şişmiş mi dye ama normal görünüyor:) oysa ben 3-5 burun varmış gibi hissediyorum. Sana da geçmiş olsun 😦 Ay zamanında pek çektim ya ben dişten. içim gidiyor birisi diş dedi mi. Şu bedenin en beter ağrılarından. ama en azından evdeymişsin ya, ev çok güzel bi şey 🙂 Portakal reçelini ilk geçen sene yapmıştım, bizimkiler bayıldı buna. hem içini hem kabuğunu kullanıyorsun. yoğun portakal suyu tadı var. Portakal kabuğu epey yoğun bir reçel yapıyor ama bence güzel. Denemelisin derim. Öperim bi de .

  2. Ay hastayken bunları yaptıysan, normalde neler yaparsın diyesim var, komşun olasım var :))
    Bi de gözün aydın diyesim var..

    • benim bu işgüzar hallerim çok gelgitli bazen hakikaten sadece salak salak oturuyorum, bazen de içime cin kaçmış gibi döneniyorum evin içinde. o nedenle komşu olarak pek de her gittiğinde mide şenliği yaşayacağın garantisi veren bir komşu olmam sanırım. ama en azından kahve kesin. o nedenle ol valla komşum. ne güzel olur Serpilcim 🙂 Bi de teşekkür ederim 🙂

    • ahahaha 🙂 sen bi de bana sor. ölüyom Şuleeem. Ama adam dağcı olmayı geçti neyşınılcografik fotocusu olmaya evirdi hayalleri 🙂 her sofra başı toplaşmaları o hayaller kurdukça lokmalar boğazımda. ne olcak sonumuz bakalım 🙂

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: