gayet sakindik

yeniyıla girerken diyorum, gayet sakin sakin  geçirdi geceyi bizim  ev.

bir sıpa için dertleniyordum, bizim içimizden gelmese de çocuk için azıcık neşe, coşku bir şey katalım  geceye  diye ama, o da suya düşen bir grup planına alternatif olarak oluşuveren son dakika planı ile arkadaşlarıyla olmak için dışarı çıkınca biz bir rahatladık.

eve akşamüstü gittim ben zaten. çalıştık, malum bizim sektör kar kış yılbaşı kamu tatili falan dinlemez. patronlar acayip aç gözlü be blog.kahrolsun kapitalizm deyip kahvemden bir yudum daha içtim şu anda, dertlendim yine blog. şu evrim ne saçma. hep derim, maymun kalsak daha iyiymiş. şimdi bitimizi ayıklar otururduk. oh, mis.

neyse, akşamüstü gittim eve işte. ablam, hakan, ben bi de binoche … kahvemizi içtik hakanla, ablamla mutfakta iki dönendik, bir sofra çıkıverdi ortaya. binoche da omuzdan omuza gezerek eşlik etti bu telaşsız hazırlıklara. binoche kendini bu sıra papağan sanıyor. Kah hakanın omzunda kah benim omzumda takılıyor. koltuğa oturduğumda da bir etol misali bir omzumdan öbür omzuma seriliveriyor boynuma. omzumuzda bir kedi ile günlük yaşamı sürdürme pratiği edindik biz de bu süreçte. arada burnumuza ya da yanağımıza pat diye vuran kuyruk darbelerine alışamadık ama.

aslında azıcık çözdük kuyruk darbelerinin gizemini, bizim kız dolap, buzdolabı, raf, kütüphane gibi yerden atlaması olanaklı olmayan yerlere yaklaştıkça biz omzumuzda onunla evde dolanırken heyecanlanıp  kendini ya da doğrusu niyetini açık ediyor kuyruğu ile. atlayabileceği mesafeye yaklaştığımızda bunda bir heyecan, başlıyor kuyruk savrulmaya,  pat pat pat o arada yiyoruz biz o kuyruk darbelerini. bir kere aspiratörün üzerine zıplarken havada yakaladım bu deliyi. bazen de omzumuza çıkmadan mesela gardrobun önünde çorap giymek için hafif eğilmişken atlama tahtası olarak kullanıyor, o zaman gafil avlanıyorum, yakalayamıyorum.

Ama binoche iyi ki var her durumda, çok seviyoruz biz onu. yaramaz küçük kızımız o bizim.

neyse, mevzu şu idi, sakin sakin girdik yeniyıla, televizyonu uzun süredir niye açmadığımızı hatırladık bir de. Allahım ne kadar paçozlaşmış televizyon programları. biz bir yılı devirdik televizyonsuz hayatımızda. hatta bir ara  yine bir şeyler olmuştu canım yurdumda  canlı yayın falan vardır belki bakayım diye açtığımda hiçbir kanalın göstermediğini görüp bizim televizyon da bize küsmüş herhalde diye düşünmüştüm.  meğerse uydu frekansları değişmiş. hadi dedik iki ses olur evin içinde kanalları ayarlatalım. valla gereksizmiş, felaketti bizim denk geldiğimiz tüm yılbaşı programları. fazla da ısrarcı olmayıp kapattık zaten.

televizyonu kapatma kararı aldığımız ilk günlerde çok sessiz gelen evimiz, bir yıllık aradan sonra televizyonla çok gürültülü geldi. ayrıca üç beş kanalda hep aynı kişinin(!) yılbaşı programı yaptığını görüp sinirlerimizin bozulması da cabası.  o nedenle,  televizyonsuz hayatımıza devam.

çok geç olmadan da yattık uyuduk zaten. yeni yılın ilk sabahı, ablamın ve benim sıpanın da katılımıyla geç başlayan uzun süren bir kahvaltı yaparak bir kez daha kutladık ki, geceden daha güzeldi. hatta dün geceye de uzatıp yeni yıl kutlamalarını abla kardeş sıpalarımızı king’te ezip geçerek efendinin hala kim olduğunu onlara gösteriverdik 😀

işte böyle. elektra cephesinde yeni bir şey yok blog. 2015 güzel geçsin, sağlıkla geçsin, dertsiz tasasız geçsin. Bu yıla dair tüm dilek haklarımı sıpam için kullanıyorum. bu yıl gireceği üniversite sınavında istediği bölümü kazansın. okuyanın başına da üç dilek hakkı düşsün, üçü de olsun 🙂

son olarak benim minik kızın iki fotosunu da koyayım kayıtlara geçsin.

birinde keşifler halindeki meraklı binoche, diğeri de gece boyu biz uyurken yaptığı keşifler sonrası yorulup koynuma girip uyuyakalan binoche. laf aramızda sabah gözümü açtığımda bana patisiyle sarılmış uyur buluyorum ya, çok korkuyorum bir gün hap diye yiyivereceğim sevgiden ne yapacağımı bilemeyip onu. yememeliyim di mi?

10890558_835243243205327_1145382577_n10895427_573863669410938_227315855_n

Reklamlar

gayet sakindik” üzerine 6 düşünce

    • ^=^ teşekkür ediyoruz Burcu sana, evet çok tatlı ve evet, uzun yıllar bizde kalsın umarım 🙂

  1. Sıpa’ya en iyi dileklerimi üflüyorum, gönlünde hangi okul varsa onun kapısından neşeyle girsin. Sana ve ailene de sağlıklı, huzurlu yıllar diliyorum Elektracım, üzüntüler, sıkıntılar, acılar 2014’de kalsın…

    • Örtmenim, çok çok çok teşekkür ederim. İnşallaaaaah dedim içimden ama yüksek sesle güzel dileklerini okurken. Sana da güzel, sağlıklı, neşeli bir yıl dilerim. Sevgiler. 🙂

  2. güzel geçsin bu yıl artık de mi? yordu bizi bu ülke…
    bu yıl, janjan dilediği yere girsin. binoche hep sizinle olsun. biz daha çok görüşebilelim. sen bol bol fotoğraf çek. öyle işte. güzel olalım hep birlikte…

    • Aman Şulem ya, valla içim şişiyor bir tek ülke değil dünyadaki kötülükler yüzünden de. Biz bu ülke derken dünyaya bir bakıyorum, sonra perdeleri çekip oturuyorum, kuyu kazıp sevdiğim her şeyi, herkesi içine saklayasım ve dünyadan kopasım geliyor 😦 ama ne yapacağız, umut edeceğiz. en azından unu yapacağız. ve 2015’te daha çok görüşeceğiz :))) çok öperim. bütün dileklerinin aynısı ve hatta on milyon beş yüz katını da sana diliyorum. 🙂

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: