Bu sıra

mutfakta olmayı seviyorum.
evet, bu sıra yemeyi de çok seviyorum 🙂
bir ay önce kışta gelen bir kaç kiloyu vereyim diye mini bir “dikkat et elektra”, “şimdi bunu yemeyi gerçekten istiyor musun elektra?”, “e ama demin çayına iki şeker attın hadi bunu şekersiz iç elektra”, “bu gece de şu birayı açmayıver canım, n’olacak elektra” diyeti yaptım.
en etkili diyetim bu sanırım. 😛
verdim bir kaç kiloyu rahatladım.
ve bir diyet sonrası şımarıklığı olarak iştahım açıldı bir kaç gündür.
öyle böyle değil.
misal şu an işyerinde şu yazıyı yazmadan önce cheesecake tarifi arıyordum.
diyet sonrası şımarıklığı derken neyi kast ettiğimi beni tanıyan ve tatlı tahammülümün sıfır olduğunu bilenler anlar. Ben cheesecake yiyeceğim, anla artık blog.
neyse, bu olur, geçer.
bünyeyi bir hafta şımartmaktan bir şey olmaz.
ne demiştim? hah, mutfakta olmayı çok seviyorum bu ara.
zaten yemek yemekle aram iyi olmasa da mutfakla aram iyidir hep. aslında ev işleri ile aram iyi.
yok, elimden her iş gelir anlamında değil. orada olmayı ve onları yapmayı severim anlamında aram iyi.
ütü misal, herkesin kabusu, ben hem hızlı yaparım hem de severim.
mutfak işi ise terapi gibi hep bana.
kes, doğra, pişir, kaptan kaba al, yenisini ocağa koy, soğan kavrulurken sen tezgahı temizle, çorba kaynasın diye beklerken dolap kapağını da siliver falan. hoşuma gider benim. Zihnimi derler toplar bedenimin hareketleri sanki.
dün yine ne pişirsem ne pişirsem diye gezinirken sayfalar arasında focaccio’ya niyetlendim.
Ba!
Mayadan korkan elektra’nın hevese bak hele.
işte diyorum ya, diyet sonrası şımarıklığımıın sınırı belli değil, o derece.
neyse, tamam, kararttım gözümü, iddialı bir tarif de buldum, ama diyor ki bir yerde tarifte aromatik zeytinyağı.
ulan yok evde, n’apıcam?
eh dedim, yaparım ben de annemden bildiğim usul. yapardım da eskiden, kahvaltı falan ettiğim dönemlerde. 😛 şimdi iyice bir iç kahveyi çık evden insanı oldum.
neyse, gittim eve, güzel de bir sızma zeytinyağım var zaten, aldım bir cam kavanoz bastım kekiği pul biberi sarımsağı içine.
10261287_1387573398195683_1041438925_n

Dün evde temizlik vardı, kadıncağız her odanınkini yıkayıp ütülemiş ama yatak odasının perdelerini yıkayıp öylece takmış. galiba tül seçeneğini de seçmemiş makinada ki kırış kırış perdeler. Mümkün değil yani onların öyle durması. İndirip ütüledim gece gece. o nedenle zeytinyağı focaccia’ya yar olamadı ama yanıma kâr oldu.
sabah sıpayı yolladım kahvaltı ettirip, çayımı demledim ve zeytinyağımın şerefine bir güzel kahvaltı yaptım .
buyrun, beraber olsun 😛
924365_877271752298598_1318364955_n
elektra herkese ağız tadıyla yiyeceği rızklar diler.

Reklamlar

Bu sıra” üzerine 4 düşünce

    • 🙂 Gülçincim . Merhaba. Sobe, ama saklanmamıştım ki ben. Blogspotta teknik sorunlar olduğunda oradan ayrılıp buraya taşındığımı yazan bir son yazım vardı. Uzun bir süre açık da kaldı orası. sonra kilitledim. Hiç gitmediğin bir evin kapısını da kapamalı insan diye düşündüm. Ama silemedim. Oradan beridir de burada düzenli olmasa da varım. 🙂 Asıl sen epey ortadan kaybolmuştun. Bloglar bir dönem tek tek kayboldu zaten. Burayı da blogsever biri olarak çoğu zamna bir görev duygusuyla ya da bir vefa sürdürmeye çalışıyorum. bazen coşup twitter muamalesi yapıyorum buraya bazen de yine ıssızlaşıyor. ama buradayım. Çok sevindim ses verdiğine. bir de, bitti mi okumna 😛 Çok öperim, sevgiler.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: