Şimdi aranızda

sabah uykusunu alıp da kalkmış, kahvesini okuduğuna ya da camdan izlediği manzarasına eşlik etmiş, “eh haydi artık ” deyip kahvaltısını hazırlamış ve ağır acelesiz kahvaltı edip evin sıcağında tembellikle genleşip dur azıcık da internete bakayım deyip buralara uğrayanınız bile vardır.
tabii, yapın siz öyle. ben çalışayım. tabii tabii, yapın siz. hem elektra kim ki zaten?
zaten biri kışımı çalmış yemiş gibi hissediyorum. herkese öfkeliyim öyle böyle değil. masaya geldiğinde en sevdiği yemeği bitmiş bulan en zavallı aile bireyi gibi hissediyorum.
kim yedi ya kışı?
kış olsun ben haftasonu çalışayım. eh, bir nebze katlanabilirim.
hem bitmeyen garip bir bahar hem haftasonu çalışmak? yooooo, yoooooo. Bak bu çok fazla bayım.
yorumlamam ve ağlamam bu kadar.

daha da diyecek bir şeyim yok.
küfürüm pek çok aslında da, bugünlük burada programıma son vereyim.
aslında şöyle en okkalsından patrona, daha da okkalısından ayakkabı kutululara, en güzelini sona saklayıp işte hayata falan bir saydırasım var da “merkürdür merkür ” deyip geçiyorum.
ben geçerken içimdeki sıkıntı geçiyor mu? geçmiyor terbiyesiz. kombine bilet alıp maça göndersem deplasman deplasman gezse diyeceğim, içimin de benim gibi fanatik geni eksik.
hay için şişsin bu nasıl yazı mı dediniz?

e siz beni hiç anlamamışsınız ama, içim şişti diyorum ya ben zaten size.

neyse, ben hep böyle değildim,- kader beni bu hale koyduya da bağlayım mı? 😛 ) yani bu sabah aslında keyifli de başladı, sonra dershane bir gerildi,bir an da üç beş sivilce patlatmalık. çözdük mevzuuları da ben kasılı kaldım, ondan bu yazı. oyalanıyorum işte ya.

sabah keyifli kısımda çantamda olanları koyayım da gideyim en iyisi ben.
Şöyle bir şey yaptık sabah:

1- Önce açtık şunu bir güzel

ardından o öyle kenarda şakırdarken bir de bunu

bir de mis gibi bir kahve

tumblr_this-is-the-thyme

ama o sabahtı.
şu anda çok küfür edesim var.
nokta.

Reklamlar

Şimdi aranızda” üzerine 4 düşünce

  1. pffff :/ hani bir sürü küçük çocuğun olduğu yerde bir çocuk sebepsiz yere ağlamaya başlayınca hepsi birden ağlamaya başlar ya. Sorunlar da böyle galiba. Biri başlayınca bir sürüsü de kuyruğuna takılıyor. Şimdi azıcık sakinledi, ama üzerimden kamyon geçmiş gibiyim . Sen saklan köşede , ben çaktırmam.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: