EY DÜNYA SENDEN BİR GÜLCAN GEÇTİ, BİL TAMAM MI?

blog ne işe yarar?
anlatacağız, yazacağız ki zehrimiz aksın.
sözümüz varsa yazacağız.
oğlum 28 günlüktü ben işe dönmem gerektiğinde.
yalan dünya ve para kazanma zorunluluğu işte.
anacığım baktı bir müddet.
ama onun da başı kalaba.
içimize sinmez bu durum ana baba olarak.
bakıcı bulacağız, mecbur.
önce bir 3 aylık içimize sinmeyen ilk bakıcı deneyiminden sonra evimize 15 yaşında bir kızcağız aldık.
adı Gülcan.
Kastamonu’nun köylüğünden.
yeni gelmişler İstanbul’a.
eşeğim de eşeğim der ağlar çok özlediğinde köyünü.
biz onu büyüttük, o oğlumuzu büyüttü.
9 yıl.
bizim kızımız oldu.
anası babası -eleştirmiyorum – 4 çocuğunu da şehrin ekmek kapılarına salmıştı şehirde kök salabilmek için.
her biri bir yerde çalışıp yaptırdıkları gecekondunun parasını çıkarıyordu.
ekmek kapılarından biri de bizim evdi onlar için.
ama Gülcan için evimiz sadece ekmek kapısı değildi. – değildi umarım dediği gibi-
ev olmaya çalıştık ona, abi abla olmaya çalıştık.
bazen delirdik hataları karşısında.
ama oğlumuzu çok sevdi.
biz de onu çok sevdik.
oğlumuzu sevdiği için değil.
Gülcan diye bir kızımız oldu 9 yıl boyunca.
aşık oldu, sigaraya başladı, babasıyla kavga etti… genç oldu. büyüdü.
oğlumuzu sevmeyi hiç bırakmadı.
işten eve gelip hadi sen git artık Gülcan dediğimde bile gitmedi bazen oğlumla oyun oynamak için.
sonra babası yeterince büyüdüğüne karar verip evlendirdi onu.
istemedik biz. ama sözümüzün hükmü yoktu.
o da kendi evi çocuğu olacak diye umutluydu işte. eh, evlendirip veda edip yolladık kızımızı.
hep geldi, hep ziyaret etti bizi. sağolsun.
hamile kaldı. sevindik. bebek doğdu, öldü ama.
evliliği de bitti.
temizliğe gidiyordu en son bir yerlere.
arada uğruyordu.
sigara içiyorduk karşılıklı.
hayattan şikayet ediyordu.
avutabildiğimizce avutuyorduk.
en son geldiğinde mutluydu.
3 hafta önceydi
biri ile evlenecekti yine.
nikahına davet etmeye gelmişti.
giderdik tabii.
ama bu gece haber geldi.
ölmüş Gülcan.
Dün kalbi duruvermiş.
helallik almak istersek evlerine gidebilirmişiz.
gidemedim.
evdeyim.
bunu yazıyorum işte aldığım taze haberin duyumsattıklarıyla.
ben helalliğimi böyle alacağım.
Hakkkını helal et Gülcan.

Reklamlar

EY DÜNYA SENDEN BİR GÜLCAN GEÇTİ, BİL TAMAM MI?” üzerine 8 düşünce

  1. ah canım canım, tam uyuyacakken, haberin, üzüntünü görüverdim böyle… başın sağolsun:( sabır diliyorum elektracım. hakikaten kocaman bir iz bırakıp gitmiş gülcan. nur içinde, huzur içinde uyusun…

  2. ne yazacağımı bilmiyorum. yazını okuduğumda gözlerim doldu… başın sağolsun ve o huzur içinde yatsın. sessizce, ama aglea’nın dediği gibi kocaman izler bırakarak yaşamış gülcan. hayat nasıl da acımasız, böyle düşünmekten kendimi alamıyorum…

  3. ah nasıl üzüldüm…gülcanı senin daha önceki yazılarından da biliyordum, bir eski tanıdığı yitirdim ben de sanki simdi. ah…canım benim,başınız sağolsun…

    • Şulem, oğluma söyleyemedik bile. Söylemeyeceğiz de. Dün gece ama uyurken yanına oturdum, uzun süredir yapmıyoruz hadi bebekliğini konuşalım dedim. Lafı ve anıları Gulcan’a getirip onu anmasını sağladım. Farkına varmadan o da veda etti onu büyüten ablasına. Denecek bir şey yok. Çok çok üzgünüm. Teşekkür ederim.

    • Cok acı , acıtıcı emekçim. Öyle, denecek tek şey en azından öte alemi duslemek onun adına 😦

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: