ONUN ANNESİ BUNUN KIZI

bu yıl soluksuz çalıştım ya, annemlere hiç gidemedim.
bir sürü minik sıkıntı da atlatmalarına rağmen gidemedim.-yan dünya yan-
annem, artık anneannemle yaşıyor. ya da sanırım tersi, yanlış ifade ettim. öbürü diğerlerinin yanında artık. aman işte, birlikteler.
geçen yaz anneannemi gördüğümde zihni çokça yerinde ara sıra bulanıklaşır durumdaydı.
haberlerini alıyordum iyice kötüledi bellek diye de, insan kendi gözüyle görmeyince denileni apaçık anlamış sayılmıyor.
şu 23 Nisan’ı fırsat bildim, pazar günü de dershaneden izin aldım Cumartesi’den atladım feribota annemlere gittim.
üstelik evdekilere de hiçbiriniz gelmiyorsunuz kuzucuklarım hadi bakem diyerek.
onlar evde mutlu ben annemin yanında mutlu…
çokça yani.
aslında evet,çokça mutlu ama anneannem yatağından kalkıp yanımıza geldiyse çokça ağlayarak bir 2,5 gün geçirdim.
insanın belleğinin karışması, giderek yok olması bana çok çok- bulamıyorum ki duyguyu anlatacak kelime- üzüntüden çokça bir şey, dehşete düşmekten daha az, böyle bir garip haller oluyor bana bellek karışıklığına uğramış insanlarla konuşunca. bir yandan da ilginç aslında. bellek hızla çökerken onun kodlarının çözülüşünü de görmeye başlıyor insan.
anneannem mesela garip bir kodlama yapmış kızlarını torunlarını zihnine yerleştirirken.
kimseyi kendi olarak hatırlamıyor.
“sen şunun kızısın değil mi? ya da sen şunun annesisin değil mi?”
anneanne ben elektra… ııh. hiçbir şey ifade etmiyor ona ismim.
ama mesela annemi de benim üzerimden hatırlıyor. “sen elektra’nın annesisin değil mi?”
en çok bu ilginç geldi bana mesela.
bakmayın buraya duygusuz pozitif gözlemlerimi aktardığıma. bana elektra diye seslenmesi için neler vermezdim. beni ben olarak tanıması için. ama sanırım artık ben yokum onun için. sıpanın annesiyim ben. o kadar.
anneannemde oluşan ikinci bir hal de, birini gördüğünde ah canım maaşallah deyip hemen dua okumaya başlaması. Anneannem, yıllarca dizi seccadede bir kadındı.hepimiz için çok dua etmişliği vardır. hatta sağdan soldan akraba eş dost başı derde giren herkes anneanneme haber salıp dua tespih, işte bir şeyler istemiştir ondan. o da hiç kimseyi kırmamıştır.
bu içine işlemiş sanırım anneannemin.
odadan çıkıyorum, misal elimi yıkıyorum geliyorum tekrar odaya, “aaa, hanım kız gelmiş. kimsin sen bakıyım. maaşallah ne de güzelsin, dur ben sana okuyayım” haydi bakalım oracıkta eller açık pıtır pıtır duaya.
okuyor okuyor okuyor, üf diyoruz bitiyor, arkamı dönüp iki bir şey yapıyorum, dönüyorum ona, haydi bakalım baştan. hayır dili şişecek kadıncağızın, yoksa ben halimden memnunum. bir sürü dua almışım ne olsun.
insan durumu engellesin mi engellemesin mi onu da bilemiyor öyle anlarda. içine işlemiş görev bilinciyle mi yapıyor kadıncağız bunu, yoksa hakikaten bunu yapmak hoşuna mı gidiyor bilemiyorsun ki.
tek bir duasına müdahale ettim, beni kardeşimle karıştırıp hayırlı koca istemeye gidiyordu dua, kardeşime seslenip gel yavrum, dua muhatabını bulsun demek zorunda kaldım. neme lazım.
yalnız üzüldüm de sonra, biz genelde iyice karışmasın diye belleği, kardeşimle tek tek göründük anneanneme. o şunun kızı bunun annesi sistemi bozulmasın diye. ben böyle espri olsun ortam da yumuşasın gülelim diye kardeşimi de alınca yanıma anneannem epey bir sarsıldı. e sen kimsin, e bu kim dedi durdu gidip gelip.
kızdım kendime, ne olur yani bir koca da anneannen için alsan, di mi?

töbe töbe elektra…

Reklamlar

ONUN ANNESİ BUNUN KIZI” üzerine 9 düşünce

  1. Elektra delisin, son yazdıklarına çok güldüm:) Güldüm gülmesine de aslında içim sızladı. Bu olay beni de çok kötü etkiliyor, tutulup kalıyorum bu haldeki yaşlıların karşısında. Cin gibi bir kadın olan büyük halam beyin kanaması geçirip ameliyat sonrası bu hale geldi. En son görüştüğümüzde üzerindeki pijamayı annesinin diktiğini söyleyip, boş bir teneke kutu göstermişti bize, bakın neler işledim çeyizime diye (78 yaşında). Bazen de aklı başına geliyor, yanlarında çalışan Gürcü bakıcıyla acaip dalga geçiyor, o kadın bu kadın mı diyorsun bu defa, tuhaf işler bunlar vesselam. Yalnz insan ömrü boyunca en çok ne yaparsa akli melekeleri yittiğinde ya da ölmek üzereyken o şeyleri tekrarlıyor. Anneannem 3 ay kendini bilmeden yattı ölümünden önce, 3 ay parmaklarıyla tesbih çekme hareketi yaptı şuuru kapalı olduğu halde. Dayım-ki çok genç öldü-geçirdiği kaza sonrası 5 gün kaldığı yarı koma halinde sürekli cep telefonuyla konuştu eli kulağında. Kodlar bu durumlar çözülüyor galiba, anlaşılamayan bişeyler var işte:) Ne diyeyim kimse böyle durumlara düşmesin, anneannene sevgilerimi yollamaktan başka elimden gelen birşey yok canım, iyi ki gidip görmüşsün. Bu yorum da mektup oldu farkındayım:)) Sevgiyle…

  2. Olsun örtmenim, ya, içimizi dökelim diye geldim ben yine. Uzun yaz, uzun yazayım.:) aslında öyledir, basit yaşlanma unutkanlıklarında bile son gelen ilk kovulur kuralı gibi dün yediğini hatırlamaz ama düğününü çocuğunun doğumunu hatırlar. Bu normal. Sonra dediğin gibi en çok yaptığı şey içine işlemiştir, hep onu yapar. Yine de anneannemin onun annesi bunun kızı kodunu çözemedim ben. nasıl bir mantık? Dayına üzüldüm, genç ölümü fena. Ve dediğin gibi, iyi ki gittim gördüm anneannemi. hayat kısa be örtmenim:((Sevgiler…

  3. Şulecim, anlamışsındır işte. Çok iç acıtıcı bir durum. Ama bir yandan da olsun işte diyorsun, durumunun farkında bile olamayacak halde olması en azından iyi .:(

  4. Benim ananem de dua konusunda istikrarlıydı Elektracığım, yanına oturduğum gibi başlardı sessizce dudağını kıpırdatıp yüzüme üflemeye;) Bloğa yazmış olabilirim; bir kere fısır fısır ettiği duasının ortasında durdurup, ananeciğim, şunu yüksek sesle bir söylesene, bir yerde yanlış yapıyor olmalısın, aksi hâlde bunca yıldır düzelirdi durumum, demiştim;p Allah rahmet eylesin, çok komik kadındı, son son onun da sistemi karışmıştı.
    Geçelim.

    Evet hızla geçmeliyim, çünkü bu unutkanlık bana babamı hatırlatıyor, o çok yaşlı değildi ve unutmayla başlamıştı her şey. Kabus gibi günler, beyninde kitle vardı, ve ona da bize de çok çektirdi o şey. Unutkanlık kötü, düşününce dalıp gidiyorum ben.
    ————

    Yine de yazın çok tatlı ve eğlenceli olmuş Elektra, bayıldım. Komiksin sen, hayatı yumuşatmayı iyi beceriyorsun. Eh ben de yumuşatma işinde fena değilimdir, bu dünyanın emekçileriyiz biz, yükümüz ağır;p (kendimle dalga geçiyorum bakma sen;))

    Sevgiler.

  5. Justine)) Merhaba, N’aber.

    insan bir şeyler yazıyor bazen, yazarken bile bunu okuyabilecek olanların üzülmemesini istiyor. mevzuu netameli. her insanın yanında yöresinde anneannem gibi bellek çökmesinden muzdarip insanlar var mutlaka. ve bence insanların yıllar geçtikçe yaşadığının kanıtı olan anılarını, bilgilerini kaybetmesi herkese iç acıtıcı geliyor. belki de onlara üzülürken, aslında kendimize üzülüyoruz. yaşadığımız biraz da bizi hatırlayan belleklerle kanıtlanıyor. yani anneanemin beni ben olarak hatırlaması isteğimde en azından alttan alta biraz da bu bencil yön ağır basıyor, seziyorum. neyse, ben de bir hızla uzaklaşma, mevzuuyu espriye boğma şampiyonuyumdur şampiyon:P

    son olarak diyorum ki, ah sen beni birde gençken göreceğidin, ne komik yazılarım vardı benim:P hayaaaaat, bunu neden yapıyosuuuun:P

    Sevgiler.

  6. Elektram,
    Hemencecik diyemedim bişey…
    Önce ailedeki bazı büyükleri hatırladım, benzer şeyleri yaşayan, sonra bu konuda yapılan bilimsel araştırmalardan söz etmişti birisi, o aklıma geldi, hâsılı zor işler…
    Yaşlanmanın bu halinde, içinde olandan çok yakındakiler eziyet çekiyor. Daha çok onlar adına çekilen bir eziyet sanki. 😦

  7. Ekmekçim, Justine’e de yazdım ya,insan böyle sıkıntılı konularda yazarken hem yazıp içini dökmek, hem de birilerini de kendi ruh haline çekip üzmek istememek noktasında takılıp kalıyor. işte en fazla sulandırabiliyor benim gibi mevzuuyu 😦 onlar adına, kendimize üzülerek,bir şekilde ama insanın en hayranlık duyulası yanını, belleğini yitirmesini izlemek çok üzücü.

  8. Geri bildirim: Bir ara | elektra

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: